Tot nu toe kan een ouder die onderhoudsbijdrage betaalt, deze aftrekken van zijn belastingen. 80% van hetgeen je betaalt wordt rekening mee gehouden en zo kan je, als je in de hoogste schijf valt, tot 40% belastingvoordeel hebben.
Degene die ontvangt moet er in principe belasting op betalen. Maar, wanneer het gaat om onderhoudsbijdragen voor kinderen moet die aangegeven worden op naam van het kind zelf en niet bij de ouder. Dat maakt in de praktijk dat er zelden effectief belastingen op betaald worden.
Wet gestemd
Vannacht werd – helaas – de wet gestemd die de aftrekbaarheid vermindert van 80% naar 50%. Namelijk:
– 70% voor onderhoudsbijdragen betaald in 2025;
– 60% voor onderhoudsbijdragen betaald in 2026;
– 50% voor onderhoudsbijdragen betaald in 2027.
Retroactief dus, want zelfs de onderhoudsbijdragen die afgelopen jaar betaald werden vallen onder de nieuwe regeling. De spelregels veranderen tijdens het spel, in feite pas wanneer de punten geteld worden, is volgens ons absoluut niet correct.
Negatieve gevolgen
Deze wetswijziging is slecht nieuws, zowel voor de bestaande overeenkomsten als voor de toekomst. Waarom?
Elke goed opgestelde overeenkomst uit het verleden heeft rekening gehouden met die 80% aftrekbaarheid. Op basis daarvan werden fiscale afspraken gemaakt en werd de hoogte van de alimentatie bepaald. In een bemiddeling is dit het onderwerp waar vaak het meeste tijd aan besteed wordt, tot meerdere gesprekken van telkens anderhalf uur. We zoeken naar een systeem op maat dat voor alle partijen, zowel de kinderen als beide ouders, het voordeligst is. Nu beslist de wetgever om deze bestaande afspraken met een pennentrek teniet te doen. We zullen sowieso onze betrokken klanten contacteren om te kijken of nieuwe afspraken nodig zijn.
Voor vonnissen door een rechter gemaakt geldt hetzelfde. Er werd dan wel niet actief onderhandeld over een financiële en fiscale regeling, er werd wel degelijk met die aftrekbaarheid rekening gehouden bij het maken van een evenwichtig vonnis. Nu het evenwicht verstoord wordt, zal dat onvermijdelijk leiden tot een extra gevoel van oneerlijkheid en tot nieuwe discussies en rechtszaken.
Je zou nog kunnen zeggen dat het invoeren van de nieuwe regels voor toekomstige overeenkomsten en vonnissen wel een goede zaak is. Ook daar zijn we het niet mee eens. Die aftrekbaarheid van 80% zorgt er namelijk voor dat het bedrag dat betaald wordt aan alimentatie hoger is. Na de uitleg van het hele systeem zijn veel ouders immers bereid meer te betalen omdat ze er een stukje van terugkrijgen via de belastingen. Het resultaat zal zijn: lagere bedragen en meer ouders in financiële moeilijkheden.
Ik voorspel meer rechtszaken en meer aanvragen bij DAVO. Of dit beperkt nieuw inkomen van de overheid (naar schatting 20 miljoen euro) op lange termijn daadwerkelijk een besparing zal blijken, is dus nog maar zeer de vraag.
