Over overlijden en rouw

Carla COBBAUT, (2014), “Ik ben bang dat ik slecht nieuws heb”

Carla Cobbaut werkt als slachtofferbejegenaar bij de politie. Dat wil zeggen dat zij vaak de boodschapper is van slecht nieuws. Ze beschrijft in haar boek situaties die ze meemaakte in haar 20-jarige carrière. Het zijn 21 heel uiteenlopende verhalen geworden over de dochter of de zoon die vermoord werd, de vermiste vrouw die in het water was gevallen, de moeder die haar man en kindjes verloor bij een brand, de wiegendood van een baby, de zelfmoord van een man/papa of een nichtje. Maar ook een verkrachting, incest binnen een familie, een echtgenoot die gearresteerd werd wegens het bezit van kinderporno, een jongetje dat door een vergissing niet opgehaald werd op school en een bankoverval komen aan bod. Het verhaal van de rijkswachters die machteloos moeten toekijken na een ongeval illustreert hoe ook hulpverleners vaak worstelen.Elk verhaal is uniek maar in bijna elk verhaal herkende ik wel iets dat ik ook gezegd, gevoeld of zo beleefd had.

Best af en toe een heftig boek, maar een aanrader.

 

Jaklien EYCKERMAN, (2013), “Afscheid en verlies”


Kan je ziek worden van verdriet? Mag je nog plezier maken als er iemand bij je thuis erg ziek is? Is het jouw schuld als je mama en papa scheiden? Hebben papa’s nooit verdriet? Antwoord op deze en vele andere vragen over afscheid en verlies in verschillende omstandigheden (ziekte, overlijden, echtscheiding etc.).

 

Roger LATHOUWERS, (2012), “Gids na overlijden: handleiding voor nabestaanden”

Geconfronteerd met de dood van een dierbare hullen ons lichaam en ziel zich in een diepe rouw. Wettelijke verplichtingen zijn tijdens die eerste dagen het verste van onze zorgen. Nochtans zijn deze zaken onvermijdelijk en erg belangrijk. Dit boek wil, zoals de titel zelf zegt, een gids zijn voor nabestaanden. Op een overzichtelijke manier, en met een handige checklist, loodst het de nabestaanden door het administratieve kluwen dat een overlijden met zich meebrengt.

 

Manu KEIRSE, (2009), “Van het leven geleerd: levenslessen over verlies en verdriet”

Manu Keirse over de bepalende momenten in zijn leven. De auteur gaat op zoek naar de momenten in zijn leven en werk die zijn visie op verlies en rouwverwerking mee hebben gevormd. Zijn persoonlijke zoektocht kan vele mensen helpen om te gaan met verdriet of crisissen in hun leven. De verhalen en anekdotes zijn realistisch en vaak erg herkenbaar;

 

Manu KEIRSE, (2002), “Kinderen helpen bij verlies: een boek voor al wie van kinderen houdt”

Dit is een wegwijzer bij het omgaan met rouw en verdriet bij kinderen. Het is een gids voor ouders, leerkrachten en begeleiders van kinderen.

 

Claire VANDEN ABBEELE, (2001), “Nu jij er niet meer bent: rouwen met kinderen en tieners”


Opa sterft, oma sterft, een vriendje sterft. De dood wacht niet tot kinderen groter zijn en slaat vaak onverwachts en daarom al te genadeloos toe. En dat terwijl we gehoopt hadden dat onze kinderen nog even van dat verdriet gespaard zouden blijven. Wat doe je als ouder of als leerkracht als een van de ouders van een kind overlijdt? Een broer of een zus? Oma of opa? Een vriendje of vriendinnetje? Hoe help je en troost je dan het kind? Dit boek wil een leidraad zijn voor al wie door de omstandigheden gedwongen wordt te rouwen met kinderen. Hoe breng je het slechte nieuws? Hoe rouw je met peuters, kleuters, met lagere-schoolkinderen, met tieners? Nu jij er niet meer bent wil in de eerste plaats een boek zijn vol adviezen en praktische oefeningen, dat inspiratie biedt en de woorden levert waarmee je het onuitspreekbare ter sprake brengt.

 

Manu KEIRSE, (2000), “Vingerafdruk van verdriet: woorden van bemoediging”

Vingerafdruk van verdriet is een kostbaar geschenk voor een ander of voor jezelf. Het is een boekje dat men zou moeten geven aan iedereen die een kind, een broer of een zus, de partner, een ouder, een vriend of een droom verliest. Het is niet alleen geschreven voor hen die het zelf moeilijk hebben, maar ook voor familieleden, vrienden en collega’s van wie ze steun verwachten op hun moeilijke reis naar hernieuwd leven. Het is geen boek over dood. Het is een boek over leven, over het emotionele leven van iemand die wordt geconfronteerd met het verlies van een dierbaar iemand. Het is niet bedoeld om in één keer uit te lezen, of om eenmaal te lezen en weg te leggen, maar om telkens weer ter hand te nemen.

 

Manu KEIRSE, (1995), “Helpen bij verlies en verdriet: een gids voor het gezin en de hulpverlener”

Dit boek is gegroeid uit de jarenlange omgang van de auteur met rouwenden en zorgverleners. Het biedt bruikbare inzichten, is geïllustreerd met talrijke herkenbare voorbeelden uit het dagelijkse leven en geeft praktische antwoorden op vragen. Verlies door de dood, maar ook andere verliessituaties komen aan bod, en zowel algemene als specifiek gerichte informatie zijn erin terug te vinden. Deze gids wil doorheen het verdriet perspectieven bieden om opnieuw te leren houden van het leven.